Kościół pw. Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

powyzej zaznaczylem latwo jesli chodzi o samo spotkanie, ale wewnetrznie to juz latwo nie bylo, mimo wszystko jest to 'cos' w czlowieku zakorzenione od dziecka, ale wynika to chyba z polityki kk by od dziecka 'nauke kk' wpajac, by ta przynaleznosc wydawala sie stanem naturalnym. siostra zakonna a pozniej na osobnosci proboszcz, ok. 15-20 min. termin spotkania ustalony wczesniej podczas rozmowy tel. z proboszczem. pelna kultura, zadnego straszenia, wyrzutow, przytykow, bez zbednych emocji. wyszedlem w lekkim szoku, ze sa ksieza, ktorzy z uwaga sluchaja i prowadza dialog na rownych zasadach. zostalem poinformowany o konsekwencjach a takze zapewniony, ze w przyszlosci, gdybym chcial porozmawiac, zmienil zdanie - ten konkretny proboszcz zaprasza. na koniec podziekowalismy sobie i zyczylismy zdrowia i pomyslnosci. mozna? MOZNA. tak, byly pytania o aktualna sytuacje rodzinna, zawodowa, swiatopoglad. z decyzja o odejsciu z kk nosilem sie od ok. 2 dekad. minal ponad miesiac - nie zaluje.

Obsługiwał mnie mlody ksiądz który pierwszy raz spotkał się z apostazja i dlatego o pomoc poprosił proboszcza. Proboszcz próbował mnie nawracać do momentu aż mu powiedziałam aby przeczytał mój list, wtedy już sobie odpuścił.

Siostra zakonna

W biurze parafialnym zastałem siostrę, wystarczy do uzyskania aktu. Z proboszczem warto się umówić wcześniej telefonicznie.

Proboszcz jak sam mówi "jest duszpasterzem środowisk artystycznych", więc ma, jak na księdza, umysł otwarty. Dało się normalnie rozmawiać z człowiekiem i wydaje mi się, że rozeszliśmy się w atmosferze wzajemnego zrozumienia.