Kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela

Początkowo, gdy udałam się na parafie zastałam tylko starszą Panią, która po wypowiedzianych przeze mnie słowach apostazja była wręcz przerażona, poleciła mi przyjechać nazajutrz, po mszy, aby porozmawiać z księdzem. Tak tez zrobiłam, lecz okazało się, że sprawą zajmuję się tylko proboszcz, a więc znowu zostałam odprawiona i poproszona o przyjście za kilka dni. Rozmowa zaczęła się dobrze, Pan był bardzo grzeczny, lecz nie potrafił zrozumieć mojej decyzji i nalegał, by zwracać się do niego „poprawnie” per księże proboszczu. Póżniej jednak opowiadał o sytuacjach, gdy apostazja była potrzebna by dołączyć do SS w czasach wojny oraz wypytywał o jakieś szatańskie grupy i sytuacje, które miałabym odprawiać nad odpisem aktu chrztu. Było to dla mnie dość krępujące, cała rozmowa trwała ponad godzinę, więc byłam naprawdę szczęśliwa, gdy z tamtąd wyszłam. Poczułam, że to już koniec… lecz na sam dokument przyszło mi czekać prawie dwa miesiące, mimo zapewniania, że sprawę zamkniemy w przeciągu dwóch/trzech tygodni. Dzwoniłam i pisałam do parafii oczekując na dokument, czasami nie odbierano, czasami mnie zbywano, ale nikt nie był wprost niegrzeczny i niemiły. Podobno zostałam wykreślona z KK już przed świetami, lecz dopiero przedwczoraj dostałam odpis aktu. Teraz czuję się już wolna, cieszę się, że to już za mną i mam czyste sumienie.