Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny z Lourdes

Zmienił się proboszcz - teraz jest to Paweł Dobroszek, o czym nie piszą jeszcze na swojej stronie. I o ile wcześniejszy proboszcz był tutaj polecanym allegrowiczem (cytat, zresztą piękny ;)), to już ksiądz Paweł, nie jest taki skory do współpracy. Przede wszystkim chyba bardzo się boi, jakby mieli jakieś cele nałożone przez kurię, że mają obniżyć odsetek odchodzących, nie wiem... był to przykry widok, bo nie mam wrażenia, żeby on sam był złośliwy, wszystko to było trochę dziwne. Dla mnie był to etap II, czyli przyszłam już z aktem chrztu i 3 egzemplarzami oświadczenia woli... już wcześniej przeze mnie podpisanymi i o to była cała afera... Proboszcz najpierw miał problem, że nie zwracam się do niego przez "ksiądz", potem, że oświadczenia są już podpisane więc on mi tego nie przyjmie, bo mógł przecież podpisać ktoś inny i nie ma znaczenia, że przyszłam z dowodem, samodzielnie, mówię, że to ja i mogę podpisać to jeszcze raz (!!!), że mam przyjść ponownie, bo jaką on ma gwarancję, że ja to podpisałam, a na końcu jak w szkole chciał mnie przepytywać z tego, czy znam wszystkie skutki apostazji, sugerując, że nie znam i nie wiem co to spowoduje (pomimo, że większość ostatecznie dla świętego spokoju wymieniłam). Nie będę się tu rozpisywać jak bardzo to było absurdalne i jak bardzo ksiądz gubił się w argumentach i jak daleko był od logicznego myślenia, ale mam wrażenie, że łapał się czegokolwiek, żeby tylko się to w końcu nie wydarzyło. Na pierwszym miejscu w moim oświadczeniu widniało, że nie wierzę w boga od zawsze, potem były argumenty, które pewnie większość z Was wpisuje, także chyba dlatego jednak w końcu odpuścił, ale jeśli jesteście wierzący to przygotowałabym się na dłuższą dyskusję. Jeśli chcecie mieć święty spokój jeśli chodzi o rzeczy formalne, to polecam podpisać oświadczenia przy księdzu (on zasłaniał się takimi przepisami, nie widziałam tutaj, żeby ktoś o tym pisał, więc nie wiem, czy rzeczywiście takie przepisy są), choć mi udało postawić na swoim, bo jak przychodzę z dowodem i mówię, że mogę podpisać jeszcze raz to jak z tym polemizować. Musiał zmięknąć. Zresztą powiedziałam, że nie wyjdę dopóki tego nie przyjmie. Ostatecznie nawet pozwolił mi wydrukować w kancelarii nowe oświadczenia, bo i tak był błąd w nazwisku proboszcza. Wszystko to trochę potrwało, bardzo się denerwował, fizycznie wręcz się trząsł (trochę mi go nawet było żal, bo wyglądał, jakby miał dostać od kogoś karę za to, że mi to przyjmuje), ale jak powiedziałam, że nie wyjdę dopóki nie uzna moich podpisów (!!!) to zaczął współpracować.