Kościół pw. św. Kazimierza

o. Radosław Glimasiński nie przywitał się ze mną i moją partnerką, która była moją osobą towarzyszącą. Następnie stanowczo zażądał, żeby moja partnerka opuściła pokój, mimo że Dekret nie stawia takiego warunku. Było to wyłącznie jego żądanie, powiedział, że inaczej nie przyjmie aktu apostazji (powinienem wtedy zażądać pisemnego oświadczenia o nieprzyjęciu aktu). Chciałem mieć to z głowy, więc poprosiłem moją partnerkę o poczekanie na mnie na korytarzu. o. Glimasiński podnosił głos, demonstrował swoją władczość, było to bardzo nieprzyjemne doświadczenie. Gdy zostałem z nim sam na sam uważnie przeczytał moje oświadczenie o wystąpieniu. Przez kilka minut wytykał - co jest z nim nie tak mówiąc np. że "Konstytucja nie ma tu nic do rzeczy". Zadawał retoryczne pytania "Jakie dane chciałbym, żeby usunęli". Udawał szacunek zastrzegając "nic do Pana nie mam, ale". Potem opowiadał jakieś rzeczy niezwiązane z moją apostazją o "środowiskach lewicowych" rozdmuchujących temat, o komunistycznych oficerach mieszkających na Sielcach, których rodziny przychodziły po pogrzeb katolicki itd. itp. Słuchałem przez grzeczność. Ostatecznie oświadczenie podpisał. Dał mi jeszcze do zrozumienia, że skoro "zażądałem usunięcia moich danych" to nie będzie mógł mi wydać świadectwa chrztu z adnotacją o apostazji i będę musiał fatygować się po nie osobiście do kurii. Mówił o "wirtualnym usunięciu danych" tj. zablokowaniu dostępu do nich dla wszystkich poza mną. Co to wszystko ma do rzeczy? Nie wiem. Po świadectwo z adnotacją udam się do mojej parafii chrztu. Nie polecam. Bardzo nieprzyjemna rozmowa, demonstracyjny paternalizm, ostry ton, nieuprzejmości.