Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej

Dość długo czekałam pod kancelarią, ale wynikało to z kolejki, nie złej woli. Kiedy już weszłam, powiedziałam, że przychodzę po akt chrztu, zostałam zapytana do czego, powiedziałam, że do apostazji. Na to osoba z kancelarii zapytała jeszcze raz, do czego? Potem kazała mi usiąść, a sama zajęła się szukaniem księgi chrztu. Od tego momentu wszystko przebiegało w totalnej ciszy. Na koniec zapytałam, ile się należy za wypis, odpowiedziano mi: nie mamy tu cennika proszę pani, to nieobowiązkowe. Więc podziękowałam i wyszłam bez płacenia. Ogólnie było to dużo prostsze niż myślałam. Warto też wspomnieć, że w kancelarii był też jakiś ksiądz, który akurat czegoś szukał, ale nie skomentował niczego, tylko zajął się swoimi sprawami.