Kościół pw. Ducha Świętego

Nie udało mi się. Ks. Proboszcz domagał się ode mnie podania dokładnego adresu zamieszkania oraz dostarczenia dokumentów poświadczających zamieszkanie w tym miejscu. Powołałam się w rozmowie z Proboszczem na dokumenty kościelne (Dekret i KIOD) z których wynika, iż deklaracja osoby odnośnie miejsca zamieszkania jest wystarczająca, a wymogi nie obejmują podawania adresu w Oświadczeniu woli (dane personalne to nie muszą być dane adresowe). Podkreśliłam, że moje Oświadczenie woli zawiera wszystkie niezbędne informacje i powinno być przyjęte. Nadmieniłam, że moje Oświadczenie jest oświadczeniem woli wystąpienia z Kościoła, a nie z konkretnej parafii, więc tak naprawdę dane zamieszkania nie powinny mieć znaczenia. Dla Kościoła katolickiego danymi identyfikującymi moją osobę jest Świadectwo Chrztu – data i parafia. Ks. Proboszcz powiedział, że mogłabym mieszkać nawet w Kosmosie, a dla Niego ma znaczenie, że mieszkam na terenie Jego parafii i muszę podać dokładny adres. Cała rozmowa przebiegła w bardzo niemiłej atmosferze, pomimo tego, że przez cały czas jej trwania powoływałam się na prawo kanoniczne i wymogi zawarte w dokumentach kościelnych. Ks. Proboszcz nie chciał mnie obsłużyć, wyrzucał z pokoju, w końcu zaczął obsługiwać kolejne osoby czekające w biurze parafialnym. Pominę tutaj szereg pogardliwych uwag (cytuję "dobrze, że takie osoby odchodzą, nie potrzebujemy takich"), jakie słyszałam pod swoim adresem. Na pewnym etapie rozmowy byłam gotowa się ugiąć, wbrew sobie i wymogom, i podać dane adresowe. Ks. Proboszcz powiedział wtedy, że i tak potrzebuje jeszcze dokumentów poświadczających zamieszkanie w tym miejscu. Uznałam, że jest to już za dużo, gdyż Ks. Proboszcz przekroczył swoje uprawnienia. Poza tym jestem zameldowana gdzie indziej, więc nie posiadam dokumentów urzędowych na adres zamieszkania. Nadmieniłam o złożeniu skargi do kurii. Usłyszałam, że „mogę sobie składać skargi nawet do Watykanu”. Na moje powoływanie się na Kościelnego Inspektora Ochrony Danych usłyszałam „a co to za jakieś sekciarstwo”. Mam wrażenie, że teraz nawet jakbym przyszła z podanym adresem i np. fakturami za prąd itp, to i tak Proboszcz wymyśli inny problem. Mam wrażenie, że nie ma tam po co wracać i to jest naprawdę przykre, upokarzające i powodujące moją wściekłość.

Nie było miło kulturalnie. Ksiądz proboszcz powiedział, że nie ma obowiązku przyjąć oświadczenia, jeśli nie potwierdze swojego miejsca zamieszkania jakimkolwiek dokumentem. Próbowałam go przekonać, że nie jest to wymagane, że w dowodzie osobistym nie jest wymagany adres zamieszkania. Twierdził, że go żadne świeckie prawo nie interesuje. Musiałam pojechać do domu po urzędowe korespondencje udawadniajace moje aktualne miejsce pobytu. Czułam się bardzo źle, czułam bezradność, niemoc, ksiądz przyjmował mnie BEZ MASECZKI i nie miałam możliwości dezynfekcji rąk w kancelarii. Było bardzo niemiło.