Kościół pw. Chrystusa Sługi

W porównaniu z historiami, o których się naczytałam: łatwo. Chociaż proboszcz z lekceważeniem i przekąsem spytał w pierwszych słowach: "I co pani da ta apostazja?" - Już ksiądz dobrze wie, co ona mi da. Przecież i tak nie uczestniczy pani w życiu kościoła... Wtedy już uznałam, że musi dopełnić swojej formalności, czyli poinformować jakie skutki z punktu widzenia kościoła niesie za sobą akt apostazji. Więc dałam mu się wygadać. Dawało się odczuć, że gryzie się w język, stara się trzymać jakichś instrukcji. Na koniec - po jakichś 10 min. - przyjął oświadczenie woli, poprosił o nr tel., twierdząc, że być może ktoś będzie chciał się ze mną kontaktować (nikt jednak do mnie nie dzwonił) i poinformował, że po 2 tyg. mogę spodziewać się adnotacji w księdze chrztu.

Proboszcz wygłosił obowiązkowy wywód nr konsekwencji. Na ten czas wyłączyłam się, a skupiłam na oświadczeniu w 3 egzemplarzach. Czekałam po prostu na moment, w którym podstępluje i podpisze.