Kościół św. Antoniego z Padwy

Przyjął mnie zdaje się proboszcz. Całe spotkanie trwało może pół godziny lub chwilę dłużej. Czułam się mocno zestresowana a jednocześnie gotowa na przytyki, które jak się domyśliłam, spadły później, po zweryfikowaniu dokumentów i gdy proboszcz zaczął czytać i komentować moje zwięzłe uzasadnienie. Skwitował to m.in. słowami, że no tak, to na pewno na kanwie protestów przyszłam, czy uważam się za Polkę, czy rodzice o tym wiedzą (mam 38lat :D) i że potem to do niego będą pretensje jak się dowiedzą dopiero gdy mnie się coś stanie. Stwierdził też, że przecież rozdział państwa od kościoła jest (xD), więc o co mi chodzi. Generalnie czułam się sprowadzona do poziomu buta i małej rozwydrzonej dziewczynki. Ale mimo to ze spokojem starałam się odpowiadać bądź ignorować przytyki i polemizować. Zwracałam się też do proboszcza grzecznie, w formie "proszę księdza" itp nie dając żadnej podstawy do traktowania mnie inaczej.

Długo to nie trwało, ale nie była to najlepsza randka w życiu. Miałam okazję usłyszeć, że jestem niedouczona, nie szukam prawdy (bo jest tylko jedna oczywiście), Newton bym natchniony przez boga i generalnie wszyscy uczeni, kościół zawsze bronił kobiet, a jak ja nie zgadzam się na zakaz aborcji to czemu zgadzam się na stanie na czerwonym świetle :D itp Generalnie dyskusja trochę bez sensu i takie walenie się po mordach. No ale cóż, trochę się podroczyłam, uslyszalam, że najgorzej, że bóg nadal będzie mnie kochał, podpisał, życzyłam miłego dnia i wyszłam :D Jeśli ktoś będzie tam składał oświadczenie - odwagi! Trochę gadania głupot, ale generalnie bez większych problemów ;) Powodzenia wszystkim, którzy są na początku drogi! 🌼

Poszłam w piątek, był wikary, kazał przyjść w poniedziałek, bo wtedy będzie proboszcz i z nim to trzeba załatwiać. Przy okazji powiedział, że będzie odmawiał różaniec za mnie przez weekend. Ale uprzejmy. Ksiądz proboszcz w poniedziałek bardzo zagubiony, nie bardzo wiedział, jak mnie przekonywać. W końcu podpisał. Nie robił jakichś większych problemów.